ទោះអាយុជិត ៤០ ឆ្នាំហើយ ប៉ុន្តែខ្ញុំនឹកស្មានមិនដល់ថា នឹងត្រូវចៅស្រីអាយុ ១០ ឆ្នាំរបស់លោកតាអ្នកយាម បង្រៀនមេរៀនជីវិតមួយដែលខ្ញុំគ្មានថ្ងៃបំភ្លេចបានឡើយ។

រសៀលថ្ងៃនោះ ខ្ញុំចាំថាមានភ្លៀងធ្លាក់ខ្លាំងណាស់។ ខ្ញុំក៏ឈប់ចូលផ្សារទំនើបក្បែរផ្ទះ ដើម្បីទិញម្ហូបខ្លះៗទៅធ្វើម្ហូប និងទៅដកប្រាក់បន្តិចបន្តួច ដើម្បីបង់ថ្លៃផ្ទះជួល។

កំពុងតែចតម៉ូតូ ស្រាប់តែលោកតាអ្នកយាមដែលស្គាល់គ្នា បានស្រែកហៅ៖

ភ្លៀងជះសើមអស់ខ្លួនហើយ! ចូលមកឈរជ្រកកន្លែងនេះសិនទៅ!

ខ្ញុំញញឹមហើយងក់ក្បាល បន្ទាប់មកដើរយ៉ាងលឿនចូលទៅក្រោមដំបូលក្បែរខ្ទមយាម៖

បាទ! អរគុណលោកតា! សូមឲ្យខ្ញុំឈរជ្រកបន្តិចហើយ! ភ្លៀងបែបនេះ បើឈរខាងក្រៅបន្តិចទៀតប្រាកដជាផ្តាសាយមិនខាន។

ខ្ញុំងាកមើលចូលក្នុងខ្ទមអ្នកយាម ខ្ញុំឃើញប្លែកត្រង់ថាថ្ងៃនេះមានក្មេងស្រីម្នាក់ដែលមិនធ្លាប់ស្គាល់ កំពុងអង្គុយសរសេរមេរៀនយ៉ាងមមាញឹក។ លោកតាអ្នកយាមឃើញខ្ញុំសម្លឹងមើល ក៏និយាយ៖

នេះជាចៅស្រីរបស់ខ្ញុំ។ ឪពុកម្តាយវាបានស្លាប់តាំងពីវាទើបតែអាយុ ៨ ឆ្នាំ ឥឡូវនៅសល់តែតា និងចៅពីរនាក់ប៉ុណ្ណោះដែលរស់នៅជាមួយគ្នា។ ប៉ុន្មានថ្ងៃនេះ វាឈប់រៀន គ្មានអ្នកមើលថែទើបខ្ញុំត្រូវនាំវាមកតាមដល់ទីនេះ។

ខ្ញុំឆ្លើយតបមួយម៉ាត់ខ្លី រួចក៏ដើរចូលទៅផ្សារទំនើបទិញអីវ៉ាន់។

ពេលនោះ ខ្ញុំក៏នឹកឃើញភ្លាមថា គណនីធនាគាររបស់ខ្ញុំកំពុងមានបញ្ហា មិនអាចទូទាត់ ឬដកប្រាក់បានទេ។ ស្ទាក់ស្ទើរបន្តិច ខ្ញុំក៏សម្រេចចិត្តរត់ទៅខ្ទមអ្នកយាមវិញ ហើយសួរលោកតា៖

លោកតា! លោកតាមានលុយ ៤ លានរៀល ទេ? សូមឲ្យខ្ញុំខ្ចីបណ្តោះអាសន្នសិន ព្រឹកស្អែកខ្ញុំនឹងផ្ញើជូនលោកតាវិញភ្លាម។

លោកតាគាត់មិនទាន់បានឆ្លើយផង ក្មេងស្រីនោះក៏ងើបមុខឡើង ហើយនិយាយដោយសំឡេងច្បាស់ៗថា៖

អ៊ំត្រូវការខ្ចីលុយមែនទេ? ចៅអាចឲ្យអ៊ំខ្ចីបាន។

ខ្ញុំក៏ផ្ទុះសំណើច៖

កូនក្មេងទៅយកលុយឯណាឲ្យអ៊ំខ្ចីទៅ?

ក្មេងនោះក៏ឱនចុះបើកកាតាប យកស្រោមសំបុត្រតូចៗចំនួន ៣ ចេញមក ដែលមានបិទស្លាកចំណងជើងយ៉ាងច្បាស់លាស់៖

– មួយសរសេរថា៖ "សម្រាប់ក្តីសុបិន"

– មួយសរសេរថា៖ "ជួយអ្នកដទៃ"

– មួយទៀតសរសេរថា៖ "សម្រាប់តា"

ក្មេងស្រីនោះក៏និយាយ៖

រាល់ពេលចូលឆ្នាំ ឬថ្ងៃខួបកំណើត ដែលចៅបានលុយ ចៅនឹងចែកដាក់ចូលក្នុងស្រោមសំបុត្រទាំងបីនេះ។ បើអ៊ំខ្ចីលុយពីស្រោម 'ជួយអ្នកដទៃ' ចៅមិនយកការប្រាក់ទេ។ ចំណែកឯបើខ្ចីពីស្រោម 'ក្តីសុបិន' វិញ អ៊ំត្រូវសងការប្រាក់ ៤% បន្ថែមទៀត ព្រោះចៅកំពុងសន្សំលុយទិញសៀវភៅអក្សរសិល្ប៍បន្ថែម។

ពេលនោះ ខ្ញុំឈរស្ងៀមធ្មឹងដោយការភ្ញាក់ផ្អើល។ នឹកស្មានមិនដល់ថា ក្មេងទើបតែអាយុ ១០ ឆ្នាំសោះ តែចេះបែងចែកលុយទៅតាមគោលបំណងច្បាស់លាស់ ហើយថែមទាំងចេះប្រើលុយដើម្បីបង្កើតលុយទៀតផង។

ខ្ញុំក៏ងាកទៅសួរលោកតាអ្នកយាម៖

លោកតាជាអ្នកបង្រៀនចៅនូវរឿងទាំងនេះឬ?

គាត់គ្រាន់តែញញឹម ហើយងក់ក្បាលថ្នមៗ៖

មិនមែនខ្ញុំបង្រៀនវាទេ! គឺម្តាយរបស់វាឯណោះ។ កាលនៅរស់ គឺយប់ណាៗក៏បង្ខំឲ្យវានាំគ្នាអង្គុយអានសៀវភៅដែរ។ យូរៗទៅក៏ក្លាយជាទម្លាប់។ ឥឡូវនេះវាចូលចិត្តអានសៀវភៅណាស់ ពិសេសគឺសៀវភៅចំណងជើងថា "បណ្ដុះបំណិនជីវិត"។ វាអានចប់ច្រើនដងហើយ តែមិនព្រមឈប់ទេ ថែមទាំងឲ្យខ្ញុំអានជាមួយវាទៀតផង។

ក្មេងស្រីនោះក៏ញញឹមបិទមាត់មិនជិត ហើយនិយាយបន្តពីលោកតា៖

សៀវភៅនោះបានបង្រៀនចៅពីរបៀបរស់នៅដោយខ្លួនឯង ចេះគិតឲ្យបានល្អិតល្អន់មុននឹងធ្វើអ្វីមួយ ហើយហ្វឹកហាត់ពីរបៀបប្រាស្រ័យទាក់ទងជាមួយអ្នកដទៃផងដែរ។ ដោយសារតែបែបនេះ ទើបចៅចេះសន្សំសំចៃ ចេះកំណត់គោលដៅ ហើយខិតខំធ្វើវាឲ្យបានសម្រេចជាជំហានៗ។

កាលចូលឆ្នាំ ចៅមានលុយលាភ តែមិនដឹងយកទៅចាយអី ទើបចៅគិតសាកល្បងមើលថា តើមានវិធីណាដែលអាចឲ្យលុយនោះបង្កើតផលបន្ថែមបានឬអត់? នៅក្នុងសៀវភៅក៏បានបង្រៀនអំពីចិត្តល្អដែរ តែជាចិត្តល្អដែលមានន័យពិតប្រាកដ ដើម្បីកុំឲ្យខ្លួនឯងត្រូវគេយកប្រៀប។

ឮដល់ត្រង់នេះ ខ្ញុំក៏ព្រឺសម្បុរអស់។ ព្រោះជិត ៤០ ឆ្នាំហើយ ខ្ញុំក៏មានតួនាទីជាឪពុកគេដែរ តែផ្នត់គំនិតរកលុយ របៀបគ្រប់គ្រងលុយកាក់ ប្រហែលជាមិនស្មើនឹងក្មេងអាយុ ១០ ឆ្នាំនេះផង។

ខ្ញុំនឹកឃើញកាលនៅវ័យស្មើនឹងក្មេងស្រីនោះ ខ្លួនខ្ញុំប្រហែលជាគ្រាន់តែចេះស៊ី ចេះរៀន រួចហើយគេង – ទៅយកឯណាដឹងដល់រឿងចែកលុយ សន្សំសំចៃ ឬវិនិយោគអីនោះ។ អារម្មណ៍ខ្ញុំពេលនោះ គឺទាំងខ្មាសអៀន ទាំងកោតសរសើរ។

ពេលនោះ ខ្ញុំក៏ងាកទៅសួរលោកតាអ្នកយាមភ្លាមថា៖

លោកតាដឹងកន្លែងទិញឈុតសៀវភៅ "បណ្ដុះបំណិនជីវិត" នោះទេ?

ប៉ុន្មានថ្ងៃក្រោយមក ខ្ញុំក៏បានទទួលឈុតសៀវភៅនេះ បកកញ្ចប់ចេញមក ខ្ញុំឃើញមាន ៣ ក្បាល ដែលមានចំណងជើងថា៖ "ការគ្រប់គ្រងពេលវេលា", "ការការពារសុវត្ថិភាព" និង "ពូកែនិយាយ ពូកែដោះស្រាយ"។

ដំបូងខ្ញុំក៏មិនហ៊ានអានដែរ។ មានអារម្មណ៍ថាដូចខ្មាសៗ ព្រោះអាយុប៉ុណ្ណេះហើយ អានសៀវភៅក្មេងធ្វើអី? ប៉ុន្តែហើយ ក៏មានយប់មួយ ខ្ញុំរត់ដឹកជញ្ជូនទំនិញត្រឡប់មកវិញយឺត ឃើញអ្នកផ្ទះបានចូលគេងអស់ហើយ ខ្ញុំក៏យកឈុតសៀវភៅនេះមកមើលលេងពីរបីទំព័រ។

នឹកស្មានមិនដល់ថា អ្វីៗដែលនៅក្នុងសៀវភៅបានបង្ហាញ គឺពិតជាស្រាលៗ តែមានន័យជ្រាលជ្រៅខ្លាំងណាស់។ វាធ្វើឲ្យខ្ញុំងាកមកមើលខ្លួនឯងវិញ ទើបដឹងថា ពីតូចមកខ្ញុំបានខ្វះខាតមេរៀនសំខាន់ៗជាច្រើន។

មិនដែលមាននរណាម្នាក់ធ្លាប់បង្រៀនខ្ញុំអំពីរបៀបរស់នៅប្រកបដោយសេចក្តីថ្លៃថ្នូរ របៀបកំណត់គោលដៅ និងការយល់ដឹងថា កូនរបស់ខ្លួនកំពុងត្រូវការអ្វីឡើយ។

កាន់តែអាន ខ្ញុំកាន់តែដឹងថា៖ ភាពជោគជ័យមិនមែនស្ថិតត្រឹមតែពិន្ទុ មិនមែនសញ្ញាបត្រមហាវិទ្យាល័យ ឬការងារមួយដែលមានស្ថិរភាពនោះទេ ដូចដែលគ្រួសារជាច្រើន ក្នុងនោះក៏មានខ្ញុំដែរ ធ្លាប់គិត។

ភាពជោគជ័យពេលខ្លះគ្រាន់តែជាការចេះរស់នៅសមរម្យ ចេះរស់នៅដោយខ្លួនឯង និងមានទំនួលខុសត្រូវចំពោះខ្លួនឯង ជារឿងដែលមើលទៅតូចតាច តែពេញមួយជីវិតមនុស្សធំប្រហែលជាមិនទាន់ធ្វើបានផង។

ព្រឹកឡើង ខ្ញុំក៏ដាក់ឈុតសៀវភៅនេះនៅពីមុខកូនប្រុសខ្ញុំ រួចក៏និយាយថា៖ - កាលពីមុន ពុកធ្លាប់គិតថា គ្រាន់តែរៀនពូកែគឺគ្រប់គ្រាន់ហើយ តែពុកគិតខុសហើយ។ ចាប់ពីថ្ងៃនេះទៅ ពុកចង់អានឈុតសៀវភៅនេះជាមួយកូន មិនត្រឹមតែជាឪពុកប៉ុណ្ណោះទេ តែជាមិត្ត ជាគ្រូបង្រៀន និងជាអ្នករួមដំណើរជាមួយកូន។

កូនប្រុសខ្ញុំក៏សម្លឹងមើលខ្ញុំ ទាំងភ្នែកភ្ញាក់ផ្អើល ទាំងត្រេកអរ។ រួចហើយ ក៏ញញឹមហើយងក់ក្បាល។

ចាប់ពីថ្ងៃនោះមក យប់ណាៗក៏ឪពុក និងកូនអង្គុយអានសៀវភៅជាមួយគ្នាដែរ។ មានថ្ងៃខ្លះខ្ញុំជាប់រត់ដឹកជញ្ជូនទំនិញត្រឡប់មកវិញយឺត តែនៅតែឃើញកូនកំពុងអង្គុយអានសៀវភៅដោយខ្លួនឯង កត់ត្រាយ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់គ្រប់ទំព័រ។

ខ្ញុំឃើញច្បាស់នូវការផ្លាស់ប្តូរម្តងបន្តិចៗ៖

– កូនចេះនិយាយស្តីដោយគួរសមជាងមុន នៅតែនិយាយពាក្យពិតពីក្នុងចិត្ត តែមិនធ្វើឲ្យអ្នកដទៃឈឺចាប់។

– ចេះគិតឲ្យបានល្អិតល្អន់មុនក្រោយ មិនប្រញាប់ប្រញាល់ជ្រើសរើសយកតែអ្វីដែលងាយស្រួល។

– ចេះស្វែងរកការសិក្សាដោយខ្លួនឯង មិនខ្ជិលច្រអូស ឬប្រកែកតវ៉ាទៀតទេ។

– កូនចេះស្តាប់ ហើយចេះកសាងទម្លាប់ល្អៗរៀងរាល់ថ្ងៃដោយខ្លួនឯង ចាប់ពីការគ្រប់គ្រងពេលវេលា រហូតដល់ការសិក្សា។

– ហើយជាពិសេស កូនក៏កាន់តែមានការសម្រេចចិត្ត - ហ៊ានជ្រើសរើស ហ៊ានទទួលខុសត្រូវ។

ខ្ញុំត្រេកអរខ្លាំងណាស់។ មិនមែនត្រឹមតែដោយសារឃើញកូនផ្លាស់ប្តូរជាវិជ្ជមានប៉ុណ្ណោះទេ តែដោយសារខ្ញុំឃើញខ្លួនឯងកំពុងធ្វើតួនាទីជាឪពុកម្នាក់បានត្រឹមត្រូវ។

បើលោកអ្នកក៏មានកូនក្នុងវ័យពី ៦–១៣ ឆ្នាំ ខ្ញុំសូមណែនាំដោយស្មោះថា លោកអ្នកគួរតែសាកល្បងអានឈុតសៀវភៅនេះជាមួយកូន។

អាចនឹងមានពេលខ្លះ ដែលអ្នកមិនយល់ថា កូនកំពុងគិតអ្វី កំពុងត្រូវការអ្វី – នោះទំព័រនៃសៀវភៅនឹងក្លាយជាស្ពានតភ្ជាប់។

សៀវភៅមិនត្រឹមតែជួយកុមារអភិវឌ្ឍផ្នត់គំនិត បុគ្គលិកលក្ខណៈប៉ុណ្ណោះទេ តែថែមទាំងជួយឪពុកម្តាយឲ្យកាន់តែស្និទ្ធស្នាលជាមួយកូន រួមដំណើរជាមួយកូនឲ្យធំឡើងប្រកបដោយភាពទន់ភ្លន់ និងជ្រាលជ្រៅបំផុត។

ខ្ញុំមិនដឹងថា មាគ៌ាទៅមុខនឹងទៅជាបែបណាទេ តែយ៉ាងហោចណាស់ – ចាប់ពីពេលនេះទៅ ខ្ញុំនិងកូនអាចរួមដំណើរជាមួយគ្នា រៀងរាល់យប់ តាមរយៈទំព័រសៀវភៅដែលសាមញ្ញ តែពោរពេញទៅដោយអត្ថន័យ។

លើកមុន ខ្ញុំទិញឈុតសៀវភៅនេះបានដឹកជញ្ជូនឥតគិតថ្លៃ ហើយថែមទាំងបានកាដូដ៏ល្អៗ និងប្រកបដោយគំនិតសម្រាប់កុមារជាច្រើនទៀតផង។ ដូច្នេះបើឪពុកម្តាយណាដែលចាប់អារម្មណ៍ អាចសាកល្បងចូលទៅកាន់គេហទំព័រនេះមើលថា នៅសល់ទៀតអត់៖ https://www.bookskh.com/kynangsongchotre_tuan?utm_source=knsst2

Posted in: